کاخ اختصاصی یک برنامه نویس

"Accepting defeat is mean let's go to the loss"–Iman Nosrati

کاخ اختصاصی یک برنامه نویس

"Accepting defeat is mean let's go to the loss"–Iman Nosrati

کاخ اختصاصی یک برنامه نویس

با سلام...
به کاخ من خوش اومدین.
تنها دلیل این نامگذاری روی این وب اینه که «آرزو بر جوانان عیب نیست»
تازه رویا هم بر جوانان عیب نیست. حقیقتشو بخواید شادی هم بر جوانان عیب نیست.
کلاً این سه تا همیشه با جوونا راحتن. نمی دونم ماجرا چیه؟! 😐
شایان ذکره که عرض کنم اگه دنبال چرندیات عاشقانه ای بفرما بیرون. اگه دنبال حرفای درگوشی هستی بازم بفرما بیرون. اگه در پی فیلم سینمایی، وی پی ان، موزیک و ویدئو موزیک، گیم، بنر تبلیغاتی و امثالهم هستی برو دیگه پشت سرتم نگاه نکن
این وبلاگ خارج از صفحات مجازی یه محیط خلوت و بی سر و صداس که هر از گاهی یه چیزایی می نویسم و توش قرار میدم. اسمش کاخه چون اکثر پست هام برام مث گنجینه ن. تقریباً میشه گفت که باحال ترین هام رو اینجا میذارم.
منم حالیمه بیام یه سوشیال نتورک و پست بذارم اما نمی خوام قاطی باشم. نمی خوام پست هام بره بین پست های نژادپرستی و عقیدتی و ... .
می خوام با خودم باشم. تو کاخ خودم حکومت کنم. شاید چند وقت دیگه این وب زیر نظر بلاگ.ir نباشه. در کل اگه چرندی ازم تراوش بشه میذارم صفحه اینستاگرامم. اگه اینستاگرامم رو میخواین بفرمایین اندرونی. بالای صفحه لینک گذاشتم.

موفق باشین

اینا رو مردم زیاد خوندن

سرآغاز

<به نام خالق دانش>

خداوند داناست و دانایی رو دوست داره.
این وبلاگ وب شخصی بنده ست.
امیدوارم با تولید الگوریتم های جدید برنامه نویسی که در اینجا به اشتراک میذارم کمک کوچکی به این عرصه کنم.
این وب صرفاً برای به اشتراک گذاری رویدادهای روزمره، سورس کدهای تولید شخصی خودم، نوشته هام در قالب PDF، فایلهای رسانه ای برای بیان عقایدم و... ساخته شده.
در صورت نیاز به برقراری ارتباط از منوی «اندرونی» در بالای صفحه استفاده کنید.
آرزوی موفقیت برای همه اهالی دانش و دوستداران علوم مختلف دارم.
 

 

 
</شاد و پیروز باشید>

اول، رئیس خودت باش

شاید آخرین پستم باشه و شاید هم یکی مونده به آخر...

احتمالاً اولین پستم بعد از یه انقلاب درونیه...

شایدم...

بی خیال، فرمان دادن بـ...

عوض شدم یکمی

سلام یادم نبود وبلاگ دارم...

هیچی نمی خوام بگم فقط خواستم بگم مشغول به کار شدم الان شدم پشتیبان یه فروشگاه اینترنتی بعداً میگم آدرسش چیه. احتمالاً بازاریابی مجازیش هم با خودم باشه. 

تازه یه چیز دیگه هم یادم رفت بگم کانال تلگرام هم دارم خیلی شلوغ نمی کنم ولی خوشحال میشم به چنلم جوین بشین.

آدرس کانالم: https://telegram.me/man_imanam/1

دوستان یه اپلیکیشن برای اندروید ساختم که دسترسی به مطالب وبلاگ رو آسون تر می کنه.

این اپ رو کدنویسی نکردم. بازش کنین متوجه میشین.

برای دانلود کد زیر رو از طریق گوشیتون اسکن کنین یا روش کلیک کنین.

برای دیدن اسکرین شات اینجا کلیک کنید.

برای دانلود کلیک یا اسکن کنید

بعد از باز کردن اپلیکیشن بر روی «ادامه» کلیک کنید

تست شخصیت شناسی کارآفرینی

یه اپلیکیشن فوق سبک(مگه هواپیماست؟!cool) نوشتم که یه آزمون مجازی برای سنجش شخصیت شما نسبت به کارآفرینی(یا همون ارزش آفرینی) هست. شما فقط کافیه بعد از دانلود فایل فشرده همه فایل ها رو اکسترکت کنید و روی فایل اجرایی که اسمش هست Test of Entrepreneurship.exe دابل کلیک کنید و شروع به تست زدن کنید. سوالات آزمون 95 تاست که هر کدوم 4 گزینه داره و نیاز به صبر، دقت و صداقت شما در پاسخ دادن داره.

برای دانلود به ادامه مطلب مراجعه کنید.

از اونجایی که من یه آدم خیلی خجسته و الکی امیدوارم در اوج بی حوصلگی و کسلی نشستم شعر نوشتم از خودم. خداییش خیلی طبع شعر بدی دارم. حالا برین بخونین متوجه میشین

آثار استیو کاتز

از نظر من یکی از بهترین هنرمندان انتقادی دنیا استیو کاتزه(Steve Cutts). این آقا گرافیست، نقاش، کاریکاتوریست و انیمیاتوره. جدیداً باهاش آشنا شدم و چند تا از کارهاش رو دیدم. به نظرم خیلی جالب و مفهومین. کاتز همه چیو نقد میکنه از رفتار مردم در سطح جامعه گرفته تا سیاست های جهانی و رسانه و... .

چندتا از کارهاش رو در ادامه مطلب قرار دادم حتماً ببینین. اگه خواستین سایتشو دنبال کنین به آدرس http://www.stevecutts.com  مراجعه کنید.

اعتراض (؟)

نمی فهمم، نمی فهمم چی میخوام بگم. نمی دونم چی باید بگم. بعد از اعترافم یهو حس اعتراض بهم دست داد. از فریاد و نعره چیزی کمتر نمی خوام. فریادی که از ناگفته هام می جوشید تا به خلق جهانی تازه می رسید. فریادی می خوام تا انتهای کائنات بره و برگرده تو گلوم و برسم به سرآغاز نفسم. یه دم و بازدم عمیق و پر صدا که نه تنها کالبدم از کثیفی ها و کینه ها پاک میشه بلکه دنیا رو قشنگ استریل می کردم از همه مخلوقات ناپاک و اونجوری خدایی می کنم که از خدای خودم توقع داشتم ولی خدایی نکرد.

 

هعی خدایا... شاکیم به رضای تو

اعتراف

صادقانه اعتراف می کنم ...

از این روزمرگی بدم میاد. لحظه شماری می کنم از اون دانشگاه لعنتی بیرون بیام. خیلی چیز چرندیه. تمام برنامه هام بعد از خروج از دانشگاه شروع میشن. بدجوری ذهنم متوقف شده و اصلاً هم نمی تونم این وضعیت رو تحمل کنم. آرزو می کنم هیچوقت دچار سردرگمی و بلاتکلیفی نشید.

جدیداً وضعیتم جوری شده جلوی آینه که قرار می گیرم حالا به هر دلیلی آخرش یه ...ـاک نرم به خودم نشون میدم.

من الان مسئولیت خودم رو به عهده دارم، خواسته ها و توقعاتی از خودم دارم؛ اما هنوز هیچی برای خودم انجام ندادم. وقتی نتونم خواسته خودم رو اجرا کنم، یعنی حتی از پس خودم هم برنمیام. یعنی نمی تونم وظیفه مدیریت خودم و نیازهام رو به خوبی انجام بدم. خب حق دارم به خودم ...ـاک بدم.

 

باز نگه دارین اون صاحب مرده رو

سوتی اینستاگرامی

من هیچ جوری نمی تونم فکر کنم که این حرفش شوخی باشه. اصلاً هیچ فکری ندارم که واقعاً چه قصدی داشته اما به هر حال بدجوری گاف داده هیچ جوری هم نمیشه جمعش کرد.

نمی فهمم این یعنی چی آخه؟؟؟؟؟frown

برای بزرگتر دیدن روش کلیک کنید.

سوتی اینستاگرامی

البته شاید خوبیت نداره بگم اما صاحب کامنت یه خانمه. حیف که مجبور بودم سانسورش کنم.

واقعاً حیف...

والا منم موندم...

در تمام این دو دهه که از عمرم می گذره سعی کردم بهترین نگاه رو به زندگی داشته باشم. خدا میدونه توصیفم از زندگی چقدر فرق داره با چیزی که شما بهش میگین زندگی. برای همه آدما زندگی یه مسیره که از تولد تا مرگ شروع میشه. در طول مسیر ممکنه به موانعی که سر راه هستن برخورد کنیم. اما به نسبت زاویه دیدی که آدما نسبت به همین مانع ها دارن، هر کدوم از این مانع به یه شکل کنار گذاشته میشه. مثلاً یکی جلوش تسلیم میشه و همیشه اونو به یاد داره و رنجشی از اون براش پدید میاد که تا ابد باهاشه. یا مثلاً یکی ازش چیز یاد می گیره تا دفعات بعد بتونه با چنین موانعی درست برخورد کنه. اسمش هم میذاره تجربه. یکی دیگه نه میذاره نه برمیداره. بدون اینکه بخواد مشکلشو حل کنه بی خیال ازش رد میشه و خیلی راحت کل مسیر زندگیشو عوض می کنه.حالا منم این اواخر به چالش های عجیبی برخوردم. زمانی که فکر می کردم یکی از داشته هام که خودش باعث پیشرفت منه و تنها وسیله ایه که میتونه منو به موفقیت برسونه حالا شده یه مانع سر رام. که موندم چجوری برش دارم.

قرار بود بشه جریان خونم، شده بلای جونم.

تا به حال انقدر منفی و ناامید نبودم نسبت به چیزی. همه فکرم درگیر اینه که راه بهترش چیه. می دونم که وجود داره و تنها امیدم به همون موجود بودن راه بهتره. اما نمی دونم راه بهترش چیه. شاید بهتر باشه مسیر زندگیمو عوض کنم دنبال یه راه دیگه برای رسیدن به موفقیت باشم. اما من هرچی انگیزه و پتانسیل دارم برای همین راه روی هم جمع شده. پس نمی تونم به لایف استایل متفاوتی فکر کنم. یا شاید هم بهتره برم سراغ یه چیز دیگه ای که همین راه خودمو باهاش ادامه بدم. یعنی ارتقاء زندگی؛ که متاسفانه خرج داره و فکر نکنم حالا حالا ها بتونم دست به همچین عمل سنگینی بزنم.